O que a máscara esconde

A máscara é a moda, parece que a sociedade se adapta ao seu uso incluso optando por deseños de todo tipo. Aínda que a chamen “nova normalidade” non deixa de ser unha “anormalidade” fisiolóxica.

Nuns meses cambiounos a todos a vida dunha maneira nunca antes pensada. O de abrazarnos e bicarnos, de súpeto nun dicir amén, pasou a estar prohibido, non só polas autoridades políticas, tamén polos nosos propios medos, elevados á enésima potencia por unha campaña mediática de cuxos efectos ninguén escapa. Ata o de agora aínda nos quedaba a liberdade de, polo menos, tentar expresar os nosos sentimentos.

Por que non hai un gabinete científico, formado por expertos virólogos, independentes de manipulacións políticas e económicas que aconselle ao goberno as medidas para tomar? E se realmente haino por que é anónimo? As poucas ganas de ler, e menos de escoitar, que demostra unha sociedade bastante abotargada por un sistema consumista baseado no “pan e circo” dos romanos de fai dous mil anos, converteu un consello nunha obriga.

Quérennos estúpidos para manexarnos ao seu antollo

As autoridades, as políticas, que non as sanitarias, dixéronnos: “será obrigatorio o uso de máscara, a condición de que non se poida manter a distancia de seguridade, en lugares públicos, en transportes públicos, etc.” E, claro, a maioría quedou na primeira frase. O que demostra que esta sociedade está docilmente dobregada ás ordes. Aínda que no bar, na casa e en conversacións persoais ou on- line, maldígase a quen as dá. Vamos!, que nos queren estúpidos para manexarnos ao seu antollo.

As persoas intelixentes non se deixan manipular, por iso ningunha sociedade quere que sexamos sabios. “A ideoloxía axúdache a manterte estúpido, axúdache a non ser intelixente, fornéceche respostas preconcibidas e non utilizas a intelixencia para atopalas por ti mesmo”, Toni Jiménez.

Agora xa é obrigatorio o uso das máscaras case para todo. Será que hai que dar saída ás existencias? Mentres non inventen máscaras con pajita incorporada, permítennos beber nas terrazas a consumición sen máscara. A inconveniencia ou non de levar durante horas a máscara, imposición por certo sen base científica, verase co tempo. De momento as persoas con afeccións respiratorias vense afectadas co seu uso. Xa hai estudos que falan de pneumonías provocadas pola utilización durante horas das máscaras.

A máscara é a moda

Pero parece que a sociedade se adapta ao seu uso incluso optando por deseños de todo tipo, é a moda, a industria púxose en movemento para aproveitar o tirón no seu consumo, ata deseñadores están a colaborar. Aínda que realmente o que a máscara esconde a nivel persoal nesta sociedade, fortemente influenciada por unha cultura imposta por unha Igrexa milenaria, que sempre rexeitou o trato e intercambio libre dos sentimentos persoais, facendo socialmente aceptable exhibir un sorriso aínda que a dor che corroa as entrañas, ser “boa persoa” dicindo aos demais o que queren oír, e todas esas formalidades sociais, é o desmerecemento ancorado en nós desde a infancia, que nos converte nunha gaiola de condicionamentos.

Agora o levar a cara tapada outórganos un certo anonimato que nos permite liberar algunhas frustracións e facer os acenos máis diversos que doutra maneira non fariamos. Ese anonimato parcial converte en pracenteira a imposición. A boca expresa moitos sentimentos, que ata o de agora, maioritariamente, polo devandito antes dos condicionamentos sociais, non se mostraban en público. Aínda así existía unha certa comunicación que agora ao levala tapada vai obrigar a observar máis en profundidade os ollos. Por non falar do erótico desta nova moda cando quitarlle a máscara á túa parella convértelo nun movemento pracenteiro para ambos… En fin, aínda que a chamen “nova normalidade” non deixa de ser unha “anormalidade” fisiolóxica.

DEIXAR UN COMENTARIO

Please enter your comment!
Please enter your name here