Manuel Valcárcel  é un fotógrafo monfortino que leva máis de 20 anos cunha cámara na man tomando instantáneas por todo o mundo. Como outros moitos, decidiu que a súa afección se convertera no seu xeito de vida, nos que combina a toma de instantáneas coas viaxes ó redor do mundo. Con 18 anos, e mentres os seus amigos se adicaban a xogar a fútbol en equipos locais, el decidiu que prefería o montañismo. Así, mesturando as súas dúas grandes paixóns, converteuse en fotógrafo documental.

Os comezos, como os doutros moitos, non foron sinxelos. Ao principio sacáballe fotos ós seus amigos a cambio de que eles pagasen os carretes e o relevado pero pouco a pouco, e tras formalizar os estudos de deseño e fotografía en Lugo, deixou de lado este xeito de traballar para profesionalizarse.

Como comezache a adicarte á fotografía de xeito profesional?

Comecei traballando como fotógrafo nunha axencia de modelos. Pero pronto me din conta de que iso non era o meu. Estar sempre a facer o mesmo con xente ao final facía que non gozara da miña profesión.

Así que decidín facerme freelance e percorrer o mundo buscando instantáneas cheas de mensaxe. Nese aspecto considérome un auténtico afortunado. Si que é certo que da experiencia sempre se aprende, como foi fotografar xente nunha paisaxe logo de traballar no mundo da modelaxe, pero ao final a natureza é a miña vida.

Consideras que está valorada a arte?

Eu creo que o problema de hoxe en día é que a o intrusismo laboral é feroz. Hoxe en día, coas redes sociais, calquera se considera fotógrafo ou xornalista porque apertar un botón e escribir facémolo todos. E iso non é así. Os que nos adicamos a profesións como a miña temos uns gastos considerables detrás como son equipos ou viaxes. Eu sempre digo que os que primeiramente infravaloramos o noso traballo somos nós non cobrándoo como se merece.

Actualmente a túa exposición “Auga. O sangue da terra” está na Lonxa do Porto de Fisterra. Que nos podes dicir dela?

Pois que comecei a facela no 2007 e en principio estaba destinada aos centros educativos para concienciar ós cativos da importancia da auga e das súas formas.

Como está composta?

Está formada por 3 bloques. O primeiro “Os estados da auga” recolle instantáneas tomadas en Nova Celandia e Galicia, co río Lor como protagonista, que plasman os pasos da auga en estado sólido a líquido e, ao mesmo tempo, os engarces entre a montaña e o mar.

O segundo bloque, “A auga e a vida” está composto por imaxes de dous lugares do continente asiático. Un deles é Varanasi, na India, por onde pasa o río Ganges, que é parte da vida espiritual dos hindús e é destino sacro de peregrinación. O segundo lugar é Longshen Guilin, na China, onde o manexo da auga por parte do ser humano determinou a paisaxe. As ladeiras reconstruíronse con terrazas nas que se cultiva o arroz.

“Vivindo na escaseza” é o último bloque que trata sobre a escaseza e ausencia de auga. Inclúe imaxes de Malí e os seus pescadores bozo, quen, aproveitando a época seca, recollen todo o peixe que poden no río Níxer para despois vendelo. A escaseza de auga tamén se ilustra con imaxes do deserto de Atacama, onde a seca deu lugar a unha paisaxe lunar.

En que proxectos futuros estás traballando?

Estou preparando unha serie para MediaPro, acabo de chegar de Palestina e en novembro marcho para Birmania por este motivo.

Tamén estou traballando para a elaboración do proxecto do Xacobeo 2021 coa composición 5 peregrinacións no mundo e finalmente, estou facendo un proxecto para a fundación Abanca.