O acordo parlamentario acadado no Parlamento galego partiu do texto transacionado polas tres forzas políticas para instar á Xunta a: Poñer en marcha conxuntamente coa Confederación Hidrográfica Miño-Sil, unha mesa de traballo que inclúa aos distintos actores implicados para activar o sector agrario do Val de Lemos e o seu regadío, no que cada unha das administracións actúen dentro das súas competencias:
- No caso da Confederación Hidrográfica Miño-Sil, coas solucións xurídicas para a posta en marcha da comunidade de regantes, a solución para a débeda existente e a redacción do proxecto e posterior execución da modernización de dito regadío.
- No caso da Xunta de Galicia, elaborar un plan de reactivación da actividade agraria no Val do Lemos, cunha reestruturación da propiedade no ámbito afectado polo regadío, cos instrumentos de mobilización necesarios, dentro da lei de recuperación da terra agraria de Galicia,
A proposición non de lei defendida por Carme Aira, de xeito acumulado con outra iniciativa do PSdG, criticou o gasto de auga ao ano que se produce para produción agraria e para consumo humano nos concellos da contorna. A xuízo da deputada, prodúcese un enorme desperdicio de auga no territorio do Val de Lemos cun grande potencial produtivo sempre e cando contara con regadío e para iso foi construído este encoro no seu momento. Nunha iniciativa presentada pola BNG, engadiu Aira, “xa destacabamos a produción cerealística de trigo, millo forraxeiro, millo… Serían moitas toneladas de alimento para o gando e poderían ser tamén toneladas de alimento para consumo humano con produción hortícola ou frutícola, e que nos conduciría á soberanía alimentar pero todo ese potencial foi desperdiciándose historicamente pola falta dun deseño adecuado do regadío, a nula implicación das autoridades da época e a falta de apoio a unha comunidade de regantes forte”.
Carme Aira insistiu “no despilfarro de auga no Val”, de aí a necesidade de renovar a canalización para evitar esta perda que nalgunhas zonas anega a produción por “encharcamento” e ordenar os terreos de regadio facilitando a chegada da auga aos apradados e non usar os camiños como canle.
A deputada do BNG avogou por suprimir a actual comunidade de regantes e a condonación de calquera débeda, constituír unha nova cun censo actualizado e con taxas de similar contía que as que teñen que pagar noutros regadíos. E esixiu a Xunta e Confederación que asuman as súas responsabilidades, á Confederación lembralle competencias que ten asumir, como a poboación de Vilasouto, que “pagou un alto prezo por este encoro e hai que facelo produtivo”, concluíu.
