HomeMovementos sociaisA historia dunha doenza perigosa, silenciosa e descoñecida

A historia dunha doenza perigosa, silenciosa e descoñecida

A donación de óvulos e a información son claves para axudar a pacientes da endometriose

Publicado o

- Advertisement -

Esta reportaxe podería comezar a modo de biografía como presentación. “Chámome Marta Gallo, teño 34 anos e padezo endometriose en Grado IV”.

Cando se fala de cancro ou outra enfermidade, polo xeral, a xente sabemos o que é. Non obstante, coa endometriose non pasa o mesmo. De ahí que sexa alcumada como a “enfermidade silenciosa” a pesares de sufrila 200 millóns de persoas en todo o mundo.

A Marta Gallo todo esto comezoulle con 21 anos. “Estaba no meu piso de estudiante cunha dor moi intensa, tanto, que perdín o coñecemento. Para cando espertei, estaba na camilla dun hospital camiño dun quirófano sen saber moi ben os motivos. Tiña un quiste inmenso no ovario dereito que se rompera e que me provocara unha infección interna. Aquí comezou a miña vida ao redor da endometriose”.

Este foi o comeza de unha larga enfermidade que a día de hoxe non ten cura. Pasarán os anos e a xente seguirá a sufrir en silencio, sen saber realmente o que ten, sen saber cal é a solución, soamente sabendo que en calquera momento pódese producir un cuadro de dor aguda e terá que acudir ao hospital veciño a que llo alivien.

Marta, con 26 anos e nunha revisión rutinaria, descubriu que a endometriose ou “monstro silencio” volvera chamar a súa porta. Nese momento tivo que plantexarse moitas cousas, e entre elas, estaba a de ser nai e seguir loitanto contra unha dor inhumana ou ceder ás consecuencias do seu mal. A súa foi unha decisión valente pois, logo dun ano de probas médicas e busca dun fillo que non daba chegado de forma natural, foi derivada á especialidade de Reproducción Humana na Coruña. Tras unha fecundación in vitro  (FIV) sen resultados e cun só ovario, cando estaba esperando para a segunda FIV, tivo que voltar entrar nun quirófano onde lle foi extirpado o ovario que lle quedaba. Nese momento, as súas esperanzas de ser nai biolóxica desvanecéronse, e o medo e a escuridade volveron ser os protagonistas da súa vida. A súa única solución era un donante de óvulos que actualmente aínda non chegou pois fai preto de 7 anos que ninguén dona óvulos na Seguridade Social.

Tras varias cirurxías e chegados ao punto de ter unha dieta estricta debido ao que o seu estómago e intestino son moi delicados e a imposibilidade de ser nai de forma natural, a monfortina Marta Gallo creou unha petición na plataforma vhange.org #Viva#Valiente#Victoriosa. Este proxecto leva recollidas preto de 99.000 firmas e para dar visibilidade a endometriose, demandar a necesidade da creación de Unidades Multidisciplinares nos hospitais galegos, dar a coñecer a importancia de ser donante de óvulos e conseguir fondos para a súa investigación.

Se con 21 anos a Marta lle explicaran a súa enfermidade e obtido máis informacion “hoxe non estaría na mesma situación. Conxelaría os meus óvulos para poder ser nai no momento  no que deixara de producilos e dende un primeiro momento someteríame a un tratamento de hormonas para atrasar e mellorar un pouco os meus síntomas”.

situación política da enfermidade

O BNG levou á comisión de Sanidade do Parlamento Galego unha inicitiva-respaldada por unanimidade- para que a Xunta cumplise co seu acordo plenario adoptado o 22 de abril do 2015 para a posta en marcha dun plan de detección precoz da endometriose, a creación dun grupo de traballo multidisciplinar e fomentar o coñecemento da doenza.

A finais de 2016, diputados do Grupo Parlamentario de Ciudadanos presentou un escrito á mesa do Congreso dos Diputados onde se solicitaba ao Goberno información sobre as medidas levadas a cabo en relación á Proposicion de Lei aprobada en maio de 2015 sobre a investigación e a abordaxe do diagnóstico e terapéutico de endometriose. Logo dun ano da súa aprobación, os pacientes aínda están esperando que se cumpla o acordado hai 3 anos.

Este ano, en febreiro, o PP votou en contra de ratificar a moción de 2015 pola que se instaba ao Sergas á creación de unidades especializadas desta enfermidade nos hospitais.

“viva, valiente, victoriosa”

Dende que o PP rexeitara tal ratificación, Marta Gallo decidiu emprender unha campaña e visibilización da enfermidade (#viva#valiente#victoriosa)a través de carteis, camisetas, colaboración de rostos coñecidos do panorama actual galego e nacional como son Carlota Corredera e Rubén Riós entre outros, e mudar os escaparates dos locais comerciais á cor amarela, a cor da endometriose.

Cartel campaña visibilización/XdL

O 21 de marzo conseguiu que 167 locais comeciais de Monforte foran amarelos mostrando así o seu apoio e solidaridade a mulleres que coma ela, sofren unha enfermidade que, actualmente, non ten cura.  E o 18 de maio, 70 comercios de Chantada, apoiaron a súa mesma causa.

Unión, sacrificio e traballo constante para que “os de arriba” se dean de conta de que “os de abaixo” teñen voz.

 

ÚLTIMAS

Premios da XXVIII Cata do Viños da Ribeira Sacra

Este venres pola tarde levouse a cabo a entrega de galardóns da XXVIII Edición...

Máis fondos para mantemento de camiños rurais reclama o PP de Monforte

Os camiños rurais, explican desde o PP; son esenciais para vertebrar e conectar núcleos...

Fin de semana de festas patronais en Oural

A Xunta de Galicia colabora coas festas patronais de Oural, en Sarria, que se...

Carrilanas e xogos tradicionais en Folgoso do Courel

Un ano máis, o Concello de Folgoso do Courel dedícalle unha xornada ás tradicións...