Segundo as análises efectuadas por Interior Galego Vivo, cada ano, a través de convenios coas entidades locais, destínanse en torno a 27 millóns de euros para a contratación de brigadas municipais de prevención e extinción. Os concellos, pola súa banda, asumen máis de 6,5 millóns adicionais en maquinaria, reparacións, EPIs, cursos e tribunais de selección.

A isto engádense subvencións específicas para prevención (uns 3,9 millóns de euros) e proxectos piloto puntuais, que elevan o impacto económico anual a uns 38,4 millóns de euros.

Nesta situación, “o problema de fondo sigue sen solucionarse”, afirman. Numerosos concellos carecen de convenio con SEAGA, polo que non dispoñen dun instrumento operativo para a xestión das faixas de protección. “As faixas non poden ser iguais en todos sitios”, declara Tamara Balboa de Vilardevós-Interior Galego Vivo, “haberá en Concellos que chegan 50 metros e en outros faran falta 150, se os lumes saltan autovías, na nosa zona unha faixa de 50 metros non fai nada”.

“Existen plans municipais de prevención que son simples corta e pega ou, directamente, non están aprobados nin aplicados. Outros exclúen os camiños públicos de titularidade municipal sendo directamente papel mollado. Non se incoan expedientes nin sancións cando os propietarios incumpren a obriga legal de limpar as súas parcelas, trasladando á cidadanía un risco que a administración non controla nin fai cumprir”, engaden.

Para Interior Galego Vivo, o reiterado anuncio de “novas medidas sen unha auditoría seria da eficacia das existentes non é máis que un parche comunicativo que non resolverá a raíz do problema: a descoordinación estrutural entre Xunta, concellos e propietarios, a falta de control e seguimento efectivo das obrigas legais, e unha estratexia centrada no gasto, non nos resultados”. Con todo insta á Xunta a:

• Publicar con transparencia a listaxe completa de concellos adheridos e os resultados reais obtidos en cada un.
• Revisar de forma independente a eficacia das brigadas municipais, avaliando se a súa actividade ten impacto real na prevención.
• Implantar un sistema áxil de control, incoación e sancións que garanta o cumprimento das faixas de protección en tempo e forma.
• Evitar que os concellos teñan que facer fronte a numerosos gastos (tribunais de selección, EPIs, maquinaria…). Tampouco actualizan os plans anualmente como marca a normativa 
• Coordinación efectiva con SEAGA e co conxunto das entidades locais para evitar baleiros administrativos que deixan zonas enteiras en situación de risco.