O Meco e As Pampórnigas volven tras dous anos de pandemia

A Ermida, en Quiroga, recuperou o ambiente de antes da pandemia para celebrar as festas na honra da Virxe dos Remedios. Como non podía ser doutro xeito, luciron de novo as procesións e a danza do Meco e as Pampórnigas.

O Medo e As Pampórnigas. Foto: Ana M.

Do 7 ao 9 de setembro tiveron lugar as Festas na honra da Virxe dos Remedios en San Vitorio e A Ermida, dous núcleos de poboación do Concello de Quiroga.

Tras dous longos anos de pandemia nos que se tiveron que cancelar as súas festas, este ano volveron con forza para recuperar o tempo perdido. A comisión de festas da Asociación Cultural Souto do Val organizaou unha programación con tres días de festexos que empezaron cunha pancetada popular o pasado 7 de setembro e que tiveron continuidade con música en sesión vermú e de noite o xoves 8 e o venres 9 no campo da festa da Ermida.

No que respecta ás tradicións, e tras dous anos sen poder facer acto de presenza, brillaron nas procesións do 8 e o 9 o Meco e As Pampórnigas. Segundo comentaba a veciñanza, había ganas de recuperar a súa tradicional danza acompañando á procesión na que se honra á patroa, a Virxe dos Remedios.

Gaiteiros acompañando na procesión. Foto: Ana M.
A Virxe dos Remedios en procesión. Foto: Ana M.
Procesión. Foto: Ana M.
No adro da Igrexa de Santa María da Ermida. Foto: Ana M.

A FIGURA DO MECO

O Meco disque representa o Demo. Vai todo vestido de vermello, leva unha máscara de madeira, un complemento de tea e recheo que lle cubre cabeza e caluga (coñecido como “molida”) e unha vasoira de toxos. De cando en vez tamén usa unhas castañolas para facer ruído e advertir da súa presenza.

Amparo Montenegro afirmaba nunha reportaxe anterior a Xornal de Lemos que a máscara máis antiga do Meco data do século XVII e que a través da asociación foi restaurada no ano 2010.

Como comentamos, a súa función é abrir camiño á procesión ata a chegada da Virxe dos Remedios á Igrexa da Ermida. Xa alí, queda fóra e segundo a hipótese máis seguida, tamén ten o cometido de distraer aos fregueses para que non asistan ao acto relixioso. Acabada a procesión, os romeiros chegan á igrexa e entran para prestar atención á misa, pois ben, nese momento o Meco queda no adro entretendo e distraendo aos que poida e se deixen para que non participen na homilía. Todo apunta a que poda tratarse dun rito pagán que actualmente convive co cristián. pero hai tamén discrepancias nesta interpretación.

En calquera caso, o Meco entretén á xente que queda no adro e os asistentes participan dunha sorte de xogo no que lle tiran moedas ao chan para que se agoche a collelas e aproveitar este intre para vacilalo e pegarlle losqueadas na caluga. O Meco leva unha “molida” para amortecer os golpes e deféndese como pode co pau de toxos contra aqueles que se queren mofar del.

O Meco en plena acción. Foto: XMF

DEIXAR UN COMENTARIO

Please enter your comment!
Please enter your name here