No patrimonio do concello de Chantada destacan o Castro Candaz, gravemente ameazado pola turistificación sen control, as recentemente descobertas pinturas góticas e renacentistas da igrexa románica de Nogueira de Miño e os exemplos de románico como Santa María de Pesqueiras.

Por Chantada CUP lembra que o patrimonio chantadés vai alén de ficar reducido aos casos de renome mediático. Por iso insiste na importancia do coñecemento e divulgación do legado pasado como pobo, ao entender que brinda “infinitas posibilidades de aproveitamento no presente, incluíndo o seu racional valor de uso e de cambio, contribuíndo a xerar unha identidade positiva, autocoñecemento e emprego local”.

Como antecedentes desta moción, Por Chantada CUP vén denunciando as agresións a elementos patrimoniais (hórreos, Mosteiro de San Salvador, camiño centenario de Belesar, capela do Faro…) e ten presentado alegacións “a un plano de urbanismo que xa é anticuado e ineficaz antes sequera de nacer, numerosas alegacións na defesa no patrimonio”.

Na moción pídese especial atención, tamén, para o patrimonio inmaterial como a lingua galega e a súa riqueza xeolectal, a toponimia, as artes do espectáculo, en especial a danza e a música; os coñecementos e usos relacionados coa natureza, por exemplo, as herbas e as súas propriedades curativas; as técnicas artesás tradicionais, actividades produtivas e procesos; o legado das figuras históricas senlleiras na configuración da identidade cultural,…

Segundo Por Chantada CUP é necesaria a catalogación, conservación e divulgación do patrimonio local de Chantada para o coñecemento de toda a cidadanía. Para a creación deste rexistro a formación aposta por un grupo de pesquisadores interdisciplinar que inclúa especialistas nos campos da filoloxía, da historia, da antropoloxía, da arte e xuristas especializados na lexislación de protección patrimonial.

Museu Terras de Asma

Por Chantada CUP propón o impulso do Museu Terras de Asma “que podería pór en valor o muíño da Alameda e o edificio do Concello próximo. Un museu en dous espazos paralelos que foren a casa da emigración, do Folión de Carros, dos batuxos e das xacías, dos mecos e dos volantes, dos xugos e dos traballos, das vítimas e da resistencia ao fascismo… En definitiva, a casa da memoria e da reafirmación fachendosa da nosa tradición e da nosa identidade.”