InicioOpiniónPor un rural vivo

Por un rural vivo

Nestes días o rural está de moda, todo “o mundo” acórdase do rural e achégase a el, destacando as súas bondades, lamentando o seu progresivo esnaquizamento e vislumbrando todo tipo de medidas para que rexurda das súas cinzas. Isto non deixa de ser curioso, xa que cada catro anos acontece algo semellante, a pesar de nunca acabar de se arranxar o problema e sen saber cales poden ser as causas. Probablemente todas e todos teñamos algo que ver en que isto aconteza deste xeito: políticos, administracións, intereses espurios e a sociedade mesma.

Publicado o

POR
Felipe Castro López
- Advertisement -

Eu voume cinguir a falar desa parte de responsabilidade que nos corresponde a nós, aos que formamos parte desa sociedade rural, procurando analizar os diferentes aspectos, as fortalezas e debilidades que achegamos a sociedade e o territorio.

Debo comezar dicindo que, como é lóxico e necesario, todos temos e damos a nosa opinión sobre o rural e, esta, pode ser positiva ou negativa, argumentada ou banal e realista ou idealizada. Temos que recoñecer que a opinión adoita ser negativa en canto a que, en certa medida, o menospreciamos; adoita tamén ser banal en canto a que non razoamos ese parecer; e, por último, adoita ser idealizada xa que non analizamos todas as cuestións que lle afectan e só nos fixamos en determinados sentimentos ou opinións sesgadas, faltas de rigor ou malintencionadas.

Pero sexa cal sexa a opinión que teñamos do rural, o noso empeño deberíamos dirixilo a averiguar se o podemos mellorar e revitalizar e, para mellorar algo, precisamos coñecer a realidade que lle afecta, as súas debilidades e as súas fortalezas, entendendo como debilidades aqueles aspectos que impiden ou dificultan o desenvolvemento axeitado das cousas e como fortalezas aqueles que supoñen unha vantaxe. Neste senso temos que ser capaces de analizar rigurosamente a situación e de asumir a realidade, tanto no contexto social coma no económico, cultural e ambiental.

Prados de rega / Felipe Castro López

Deste xeito, no contexto social, podemos destacar como debilidades: a moi baixa densidade poboacional e o progresivo envellecemento da poboación; a baixa estima e falta de crenza no territorio, nos recursos e nas posibilidades de desenvolvemento; a perda da sabiduría popular e da tradición cultural; e as carencias que temos en servizos e infraestruturas sociais e distanciamento dos mesmos. Por outra parte, podemos destacar como fortalezas: o ambiente tranquilo e saudable que nos rodea; a dispoñibilidade de múltiples recursos para poder aproveitar; unha cultura arraigada; e prezos de adquisición ou aluguer moderados ou asequibles.

No contexto cultural, podemos destacar como debilidades: a profunda transformación da estrutura territorial; o abandono das actividades tradicionais; o deterioro ou desaparición dos vestixios culturais; a exposición destes bens a múltiples ameazas; e o limitado coñecemento e reducido interese polo patrimonio cultural. Mentres que podemos destacar como fortalezas: a existencia de múltiples vestixios das diferentes culturas que habitaron o territorio e que conforman un basto patrimonio material e inmaterial; e que, moitos destes bens, son susceptibles da súa declaración de protección cultural (BIC, Patrimonio da Humanidade…) e do seu aproveitamento para o uso social e turístico.

Por último, no contexto ambiental, podemos destacar como debilidades: o abandono das actividades tradicionais que transforma a paisaxe e dificulta o desenvolvemento de algúns recursos naturais; a alteración e desorde do territorio que causa efectos negativos sobre a vocacionalidade agraria das terras e a exposición do dito territorio a diversas ameazas (empobrecemento, incendios forestais…). Mentres que as fortalezas destacables son: a existencia de importantes contrastes en termos de relevo e clima, que propician unha grande riqueza paisaxística e unha abundante deversidade biolóxica e xeolóxica; a presenza de espazos naturais protexidos; e que, moitos destes elementos, conforman un importante patrimonio natural e constitúen tamén recursos de grande interese social, económico, cultural e turístico.

Foto de Felipe Castro López

Así, no contexto social, temos que ser capaces de achegarlle á poboación: unha boa calidade de vida baseada nun abiente tranquilo, acolledor e saudable; un contorno agradable e culturalmente representativo; uns servizos básicos próximos e de calidade (educación, sanidade, igualdade, asistencia…); unhas infraestruturas sociais adaptadas ás necesidades e acordes ao contorno; e desenvolver actividades de dinamización para todas as idades, especialmente aquelas que poñan en valor o noso contorno, as nosas tradicións e cultura.

No contexto económico, debemos mellorar as condicións estruturais a través de: unha ordenación do territorio acorde á vocación das terras e á protección dos recursos e da poboación: fomentar un desenvolvemento económico baseado na sustentabilidade e na multifuncionalidade dos recursos; crear as infraestruturas necesarias que permitan un aproveitamento e comercialización profesional e adaptado aos novos tempos; e mellorar a situación profesional e laboral da poboación activa. Por outro lado, debemos facer un bo aproveitamento dos recursos: determinando todos os posibles e de interese; valorizar os produtos na maior medida posible e mellorar a súa produtividade; e establecer as mellores canles de comercialización, de maneira que a maior rendibilidade recaía sobre os produtores, que son os que máis traballan e os que máis arriscan.

Foto de Felipe Castro

No contexto cultural, temos que coñecer, protexer e divulgar o noso patrimonio a través de: inventariar e catalogar os recursos patrimoniais; establecer medidas reais de protección para evitar o seu deterioro e desaparición; poñer en valor aqueles bens de maior interese e máis representativos; e desenvolver programas de divulgación e visita e deseñar, en base a eles, roteiros e centros de interpretación en vivo.

Finalmente, no contexto ambiental, debemos salvagardar e valorizar o noso espazo natural a través de: fomentar as paisaxes e os hábitats representativos do noso territorio, velar por unha riqueza biolóxica e xeomorfolóxica diversa e diferenciadora; divulgar os recursos e valores ambientais; inculcar na sociedade hábitos respectuosos co ambiente e cos recursos naturais; e promover, entre a proboación, actividades que se desenvolvan ao aire libre e que os achegue aos recursos e aos valores naturais.

Sei que todo isto non é doado pero, en boa medida, está nas nosas mans. Para comezar debemos crer máis en nós mesmos, nos nosos recursos, na nosa cultura e nas nosas posibilidades de desenvolvelos.

ÚLTIMAS

Roteiro Literario para coñecer as localizacións da novela “A Boca do Monte”, en Quiroga

Preto dun cento de estudantes do IES As Lagoas de Ourense coñeceron o pasado...

O BNG pon en marcha, “Arranxo XA das nosas estradas”, campaña para mellorar as infraestruturas viarias na provincia

O Bloque Nacionalista Galego de Lugo inicia unha nova campaña para reclamar o arranxo...

8ª Andaina polo Corazón de Galicia, o 21 de abril en Chantada

O domingo, 21 de abril, celébrase a 8ª Andaina polo Corazón de Galicia, que...

Que acontece coas Unidades de Drogodependencias dos concellos?

Na última xuntanza dos concellos que contan con Unidades Municipais de Asistencia á Drogodependencia...